05-05-09

Kindermisbruik: Gina Pardaens werd vermoord


Adieu, GinaGina Pardaens werd vermoord

1998 was een druk jaar. De Werkgroep Morkhoven wist beslag te leggen op de cd-roms van het kinderpornonetwerk te Zandvoort en kreeg de internationale pers over de vloer, Justitieminister De Clerck erkende dat 'men de ogen voor kinderpornonetwerken gesloten had', Morkhovenactivist Marcel Vervloesem werd door zijn eigen halfbroer op een goed-geörganiseerde manier aangeklaagd en kinderrechtenactiviste Gina Pardaens kwam in de vroege ochtend van 15 november 1998 om het leven in een zogenaamd verkeersongeval te Lembeek.

Gina reed met haar wagen tegen een brugpeiler en was waarschijnlijk op slag dood. Alhoewel een deskundige van het politieparket in Halle besloot dat er geen enkele aanwijzing was voor kwaad opzet en het Brusselse parket haar gerechtelijk onderzoek in deze zaak afsloot, blijft de Werkgroep Morkhoven ervan overtuigd dat Gina werd vermoord.

Gina was niet alleen een medewerkster van het RTBF-programma Faits Divers maar hielp de Werkgroep Morkhoven ook in haar onderzoek naar het zogeheten Apollo-netwerk. Zij werkte met de Werkgroep ook rond de zaak van de verdwenen Duitse jongen Manuel Schadwald. Voor haar dood zinspeelde ze op een belangwekkende ontdekking, die ze in de marge van de zaak-Dutroux had gedaan.

De meeste vragen die destijds rond haar dood gesteld gesteld werden, bleven onbeäntwoord. Zij werd in opdracht van de Nationale Magistraat Brammers gedurende drie uren lang op een intimiderende wijze ondervraagd over de verdwijning van Manuel Schadwald; zij ontving herhaaldelijk doodsbedreigingen; haar zoon werd van zijn fiets gereden waarna zij opnieuw een telefonische dreiging ontving; er was een tweede telefoonnummer op haar privénummer geopend waarlangs e-mailberichten onderschept werden; zij kreeg allerlei vreemde berichten waarin haar eigen stem gemanipuleerd en vervormd bleek te zijn; zij vroeg herhaaldelijk bij Belgacom om een retroactief Zoller-onderzoek zodat kon nagegaan worden wie haar gebeld had; op dat verzoek werd pas na haar dood ingegaan terwijl de maandenlange storingen op haar telefoonlijn dan pas opgelost konden worden; zij had de indruk dat er aan haar auto was geprutst; enkele uren voor haar dood had zij opnieuw internetproblemen en een telefoongesprek met Jan Boeykens van de Werkgroep Morkhoven moest zij onderbreken omdat de verbinding zodanig verstoord werd dat een normaal telefoongesprek onmogelijk was; Jan Boeykens kon haar enkele uren voor haar dood ook geen bericht meer faxen enz. enz.

--------------------------------------------------------------------------------

Eerste vervolg aan Bijlage B van proces-verbaal Nr. 200063 dd. 12/01/99 uitgaande van de Brigade Galmaarden

Verklaring van de verhoorde persoon

"Heden brengt U mij op de hoogte van Uw onderzoek. Aangaande de doodsbedreigingen die Pardaens Gina gekregen heeft, kan ik U het volgende verklaren: Gina vertelde mij wel degelijk dat zij op 8/11/98, dus zondag laatstleden, opgebeld geweest is door een franssprekende persoon uit het milieu van de 'ferrailleurs'. Hoe zij nu die naam 'ferrailleurs' geinterpreteerd heeft, weet ik niet. Ik dacht dat dit diende gezocht te worden in het milieu van personen die zich bezighielden met tweede handsvoertuigen of wrakken van voertuigen.

Hij zou haar gezegd hebben dat haar voertuig zou kunnen ontploffen en dat zij er diende voor te zorgen dat haar zoon, Joachim, voor Kerstmis in het buitenland diende te zijn.

Ik weet wel dat ze met een zaak bezig was van een franstalig kindje dat door zijn vader misbruikt geweest is. Ik denk echter niet dat zij de vader ooit ontmoet heeft. Het gaat hier om een postbode uit de streek van Namen of Henegouwen. Ik weet dat ze al een hele tijd met die zaak bezig was.

Het was ook de eerste maal dat zij mij over die doodsbedreigingen sprak. Ik weet ook niet of zij voorheen nog bedreigingen gekregen heeft. Wel vertelde zij mij eens dat zij een telefoontje gekregen had van iemand die zijn stem mechanisch vervormd had.

Aangaande het verkeersongeval kan ik niet veel zeggen. Ik weet wel dat Gina niet in haar normale doen was. Zij sprong in haar verhalen van de hak op de tak. Ik denk dat die doodsbedreigingen er veel mee te maken hadden. Zij haalde mij trouwens aan dat zij sindsdien ook niet meer sliep, doch ik denk niet dat ze in slaap gevallen zou zijn. De afstand tussen mijn woning en de plaats van het ongeval is 1 kilometer. Zij is dus exact om O3.30uur bij mij thuis vertrokken. Daar ik zag dat ze er vermoeid uitzag, stelde ik haar nog voor om bij ons te blijven slapen. Zij wou echter nog naar huis rijden. Haar man had haar éénmaal op haar GSM opgebeld. Zij was op dat moment nog bij ons. De normale gang van zaken was, als Gina bij ons vertrok, zij mij opbelde wanneer zij in Herne aankwam. Daar ik omstreeks 04.00uur nog steeds geen telefoontje ontvangen had, heb ik zelf naar haar woning gebeld. Haar man antwoordde mij echter dat ze nog niet thuis was. Omstreeks 04.15uur heb ik dan nog een tweede maal gebeld en op dat moment was zij nog steeds niet thuis. Daarna heb ik nog verschillende malen op haar GSM gebeld, doch er werd niet opgenomen. Nadien heb ik dan nog een derde maal naar haar woning gebeld. Daar zij nog steeds niet thuis was, heb ik dan mijn man gewekt teneinde eens te gaan kijken of zij niets was tegengekomen. Iets verder zagen wij dan dat de openbare weg was afgezet en nadien zag ik dan dat Gina een verkeersongeval had gehad.

De commentaren zijn gesloten.